پس از آن غروب رفتن ....اولین طلوع من باش

من رسیدم رو به آخر....... تو بیا شروع من باش

شب و از قصه جدا کن....... خط بکش رو باور من

خط بکش رو جای پای........ گریه های آخر من

اسمتو ببخش به لبهام......... بی تو خالی نفسهام

خواب سبز رازقی باش.....عاشق همیشگی باش

خسته ام از تلخی شب......تو طلوع زندگی باش

پس از آن غروب رفتن ....اولین طلوع من باش

من رسیدم رو به آخر....... تو بیا طلوع من باش

شب و از قصه جدا کن....... خط بکش رو باور من

خط بکش رو جای پای........ گریه های آخر من

من پر از حرف سکوتم.......خالیم رو به سقوطم

بی تو و آبی عشقت.............تشنه ام ،کویر لوتم

نمی خوام آشفته باشم...........آرزویی خفته باشم

تو نذار آخر قصه...............حرفمو نگفته باشم

وقتی رفتی همه چی رفت         همه ی دلبستگی رفت

شب و روز من یکی شد           حتی حس زندگی رفت

دیگه بی تو مرده بودم             حرف مردم شده بودم

توی آغوش نبودت                   تو خودم گم شده بودم

وقتی رفتی تازه فهمیدم چی بودی         برای من تپش زندگی بودی

وقتی رفتی دیگه اون حنجره خوابید       وقتی رفتی.......آره رفتی

از تو مونده یادگاری، واسه ی من بی قراری

خنده رو لبام اما،از دلم خبر نداری، نه تو بودی ،نه ترانه، نه یه حرف عاشقانه

من مگه از تو چی خواستم؟؟ فقط و فقط بهانه

از تموم دنیا و دار و ندارش                     شونه هاتو کم دارم برای بارش